Хятадад бага ангийн сурагч нойрондоо явж 7 давхраас унасны дараа эмч энэ эмгэгийн талаар тайлбарлав

Хятадад нэгэн хүүхэд үүрээр байрныхаа 7 давхраас унасан ч амь насанд нь аюул учраагүй байна. Ар гэрийнхний хэлснээр, хүүхэд тэр үед нойрондоо явж байгаад цонхны хамгаалалтын торны завсраар санамсаргүй гарчихсан байна.

Энэ мэдээ гарсны дараа зарим хүн нойрондоо явах ямар аюултайг онцолж, зарим нь энэ эмгэг гэж юу вэ, хүүхэд нойрондоо явж байвал эцэг эх нь хүүхдээ сэрээх үү, эсвэл чимээгүй ажиглах уу гэж асуужээ.

Жэжян мужийн Сяошань дахь нэгэн эмнэлгийн сэтгэцийн эмч өмнө нь ийм тохиолдлын талаар ярьж байжээ. 6 настай хүү шөнө дунд байнга босож явдаг байжээ. Нэг удаа шөнийн хоёр цагт ээж нь чимээ сонсоод очиход хүү хоосон харцаар хөргөгчний өмнө зогсоод, машин мэт хоол хайж байсан байна.

Дуудахад ч хариу өгөөгүй, маргааш нь тэр шөнө болсон зүйлийг огт санахгүй байв. Тиймээс ээж нь хүүгээ муу юманд дайрагдсан гэж хүртэл бодсон байна.

“Олон эцэг эх ийм эргэлзээ, буруу ойлголттой байдаг” гэж Жэжян мужийн Ардын эмнэлгийн эмнэлзүйн сэтгэл судлалын тасгийн ахлах эмч Ляо Жэнлуан Чайна Ньюс агентлагт өгсөн ярилцлагадаа хэлэв.

Хүүхэд нойрондоо явах нь эмнэлгийн практикт цөөнгүй тохиолддог бөгөөд хүмүүсийн дунд яригддаг сүнсэнд өртсөн гэх тайлбар ямар ч шинжлэх ухааны үндэслэлгүй гэж тэрбээр тайлбарласан байна. Шинжлэх ухааны үүднээс хандахын тулд эхлээд энэ үед хүүхэд сэрүүн байна уу, унтаж байна уу гэдгийг ойлгох хэрэгтэй гэж тэрбээр онцолжээ.

Ляо Жэнлуаны тайлбарласнаар, нойрны анагаах ухаанд нойрондоо явахыг нүдний хурдан хөдөлгөөнгүй нойрны үед тохиолддог парасомни гэж тодорхойлдог. Энэ нь ихэвчлэн шөнийн эхний хагаст, гүн нойрны үе шатанд тохиолддог байна.

Энгийнээр хэлбэл, энэ үед хүүхдийн тархи хэсэгчлэн сэрсэн ч бүрэн сэрээгүй, онцгой төлөвт байдаг. Тархийг нэг байшинтай зүйрлэж болно. Алхах, барих, босох зэрэг энгийн хөдөлгөөн хариуцсан өрөөнүүдэд гэрэл асаалттай байхад ухаалгаар сэтгэх, аюулыг үнэлэх, ой санамж хадгалах өрөөнүүд унтаж байдаг.

Нойрондоо явж буй зарим хүүхэд нүдээ нээж, орноосоо бууж, хаалга онгойлгож, алхаж, бүр эцэг эхийнхээ асуултад бүдэг бадаг хариулж чаддаг нь үүнтэй холбоотой. Тиймээс тэд сэрүүн хүнээс бараг ялгаагүй харагддаг. Харин тархины ой санамж хариуцсан хэсэг тэр үед хамт ажилладаггүй тул дийлэнх хүүхэд маргааш сэрэхдээ шөнө болсон зүйлийг санадаггүй. Энэ нь санаатайгаар худал хэлж, мартсан дүр эсгэж байгаа хэрэг биш юм.

“Хүүхэд нойрондоо явж байгааг хараад эцэг эхчүүд үүнийг шууд л сэтгэцийн хүнд эмгэг гэж бодох хэрэггүй” гэж Ляо Жэнлуан хэлэв. Хүүхдийн тархи, мэдрэлийн систем хөгжсөөр байгаа, нойр зохицуулах үйл ажиллагаа нь тогтворжоогүй байдаг нь хүүхдүүд нойрондоо элбэг явдаг гол дотоод шалтгаан гэж эмч тайлбарлажээ.

Үүнээс гадна нойр дутах, өдөр хэт ядрах, унтахын өмнө хэт догдлох, сэтгэл санаа түгших, халуурах зэрэг нь энэ эмгэгийг өдөөж болно. Ихэнх хүүхдэд нас ахиж, тархи бүрэн хөгжихийн хэрээр нойрондоо явах нь аажмаар цөөрч, эцэстээ арилдаг байна.

Нойрондоо явах нь өөрөө аймшигтай зүйл биш ч түүнээс үүдэх осол аваарын эрсдэлийг огт үл тоож болохгүй гэж Ляо Жэнлуан дахин дахин онцолжээ. Аюулын олонх нь эцэг эхийн буруу хандлага, гэр доторх эрсдэлээс үүддэг.

Олон эцэг эх хүүхдээ босоод явж байхыг хараад сандарч, чанга дуудах, хүчтэй сэгсрэх замаар шууд сэрээхийг оролддог. Хагас сэрүүн, хагас унтаа байгаа хүүхдийг гэнэт хүчээр сэрээвэл тэр ихэд цочиж, сандарч, уйлах, бүр цочролдоо түлхэх, гүйх зэрэг аюултай үйлдэл хийх нь амархан гэж Ляо Жэнлуан сануулав.

Харин тайван байж, намуухан, зөөлөн ярин аажуухан чиглүүлж, хажууд нь хамгаалан хүүхдийг орондоо буцааж унтуулах нь зөв арга юм. Хэрэв хүүхэд өөрөө зогсож, орондоо буцаж хэвтвэл эцэг эх чимээгүй харж байхад хангалттай.

Нойрондоо явж буй хүүхэд аюулыг үнэлэх чадваргүй тул өндрөөс унах, мөргөх, зүсэгдэх нь хамгийн түгээмэл осол юм. Байнга нойрондоо явдаг хүүхэдтэй гэр бүл цонх, тагтандаа бат бөх хамгаалалт суурилуулж, унтахын өмнө түгжих хэрэгтэй.

Унтлагын өрөө болон гадна хаалганд хамгаалалтын цоож тавьж, хүүхдийг шөнө ганцаараа гэрээс гарахаас сэргийлэх нь зүйтэй. Мөн унтлагын өрөөний шалыг чөлөөлж, ширээ сандал, хурц үзүүртэй тоглоом, хатуу ирмэгтэй эд зүйлсийг зайлуулах, шатны орцыг хааж, унахаас сэргийлэх хэрэгтэй.

Хүүхдийн нойрны хуваарийг аль болох тогтвортой байлгаж, унтах, босох цагийг нь тогтмол болгох, шөнө орой хүртэл суулгахгүй, хэт ядраахгүй байх хэрэгтэй. Унтахаас нэг цагийн өмнө хүүхдийг хүчтэй гүйлгэж тоглуулахгүй, аймшгийн болон хэт сэтгэл хөдөлгөм хүүхэлдэйн кино үзүүлэхгүй, цахим төхөөрөмжөөр бага тоглуулах нь зүйтэй.

Хүүхэд сүүлийн үед стресс ихтэй, сэтгэл санаа нь унасан байвал эцэг эх нь түүнтэй илүү ярилцаж, тайвшруулж, сэтгэлийн дарамтыг нь тайлахад туслах хэрэгтэй. Сэтгэл санааны стресс ч нойрондоо явахыг өдөөдөг түгээмэл шалтгаан юм.

Нойрондоо явах нь бараг шөнө бүр давтагдах, явахдаа байнга унаж, мөргөж бэртэх, хашгирах, хэт айх тохиолдолд эцэг эх хүүхдээ эмнэлзүйн сэтгэл судлалын эсвэл нойрны тасагт үзүүлэхийг тэрбээр зөвлөжээ. Өдөр байнга нойрмог, анхаарал муу, сэтгэл санаа удаан хугацаанд хэвийн бус байх, өсвөр наснаас хойш ч нойрондоо явах нь багасахгүй байх үед мөн эмчид үзүүлэх хэрэгтэй гэжээ.

Олон эцэг эх хоёр туйлын аль нэг рүү амархан хэлбийдэг гэж Ляо Жэнлуан ярилцлагын үеэр хэлэв. Нэг хэсэг нь мухар сүсэгт хэт автаж, нойрондоо явахыг ид шидийн үзэгдэл гэж үзээд аюулгүй байдлын арга хэмжээг хойшлуулдаг. Нөгөө хэсэг нь хэт түгшиж, нойрондоо явах нь тархийг гэмтээж, үр дагавар үлдээнэ гэж санаа зовдог байна.

Хүүхэд нойрондоо явахад ухаалгаар хандаж, сандрахгүй, мухар сүсэгт автахгүй байх, хөндлөнгөөс оролцохоос илүүтэй урьдчилан хамгаалах нь гол зарчим гэж тэрбээр дүгнэв. Нойрондоо явах нь нэгэнт эхэлсэн бол шууд зогсооход хэцүү ч гэр доторх эрсдэлийг урьдчилан арилгаж, анхааралтай ажигласнаар хүүхдийг гүн нойрны үед аюулаас хамгаалж болно гэж эмч зөвлөсөн байна.